Виктор Стојановски "zuberot"

На 10.02.2010 започнавме со работилница за мобилни апликации во хаклабот КИКА. На првата средба научивме како да инсталираме и конфигурираме работна околина за развивање на Android апликации на Ubuntu. Во продолжение е целото упатство за тоа како да конфигурирате работна околина за развивање Android апликации.

Целиот процес може да се подели во три фази:

1. инсталација на “Android SDK and AVD Manager”,
2. инсталација и конфигурација на додаток за Eclipse за креирање на Android апликации,
3. пушување на “Zdravo narode!” апликација за Android.

Инсталација на “Android SDK and AVD Manager”

Симнете го пакетот и отпаковајте го во вашиот домашен директориум. Следно од “…/android-sdk-linux_86/tools” стартувајте ја “android” скриптата која што е визуелен водич за инсталирање на Android SDK-то. Тука може да креирате виртуелни Android уреди за сите верзии на SDK кои што ги имате инсталирано. Пред да пробате да инсталирате верзија на SDK најдобро е од Settings да ја обележите опцијата “Force https:// sources to be fetched using http://” за да немате проблеми со превземањето на пакетите од складиштата. Од “Available Packages” селектирајте кои верзии на Android SDK сакате да ги инсталирате.

Следно креирајте виртуелен Android уред за верзијата на SDK која што ја инсталиравте (може да имате повеќе различни верзии на SDK и повеќе разлилни виртуелни Android уреди). Од “Virtual Devices” одберете “New” и пополнете ја формата со соодветната верзија на SDK. Виртуелните Android уреди може да ги тестирате со активирање на “Start” (стартувањето на виртуелните уреди некогаш знае и да потрае).

Тука завршува инсталацијата на SDK-то и дефинирањето на виртуелни Android уреди за тестирање.

Инсталација и конфигурација на додаток за Eclipse за креирање на Android апликации

По претпоставка дека веќе имате инсталирано Eclipse 3.5 (тие што немаат може да го инсталираат пакетот од Synaptic) нареден чекор е инсталирање на додатокот за полесно креирање апликации и комуникација со “Android SDK and AVD Manager” и виртуелните Android уреди.

1. Стартувајте го Eclipse и од Help менито изберете “Install New Software”
2. Од новиот прозорец изберете Add, внесете име и во полето за “Location” внесете

   http://dl-ssl.google.com/android/eclipse/

3. Во полето Work with изберете го нововнесениот запис и инсталирајте ги понудените компоненти

Рестартирајте го Eclipse, останува уште да ја подесите точната локација на SDK-то и Eclipse е спремен за развивање на Android апликации.

1. Од Window менито на Eclipse изберете Preferences
2. Од левото паѓачко дрво изберете Android и во Location внесете ја точната локација на SDK-то (пример: /home/korisnik/android-sdk-linux_86

Со ова имате правилно исталирана развојна околина за Android апликации на Ubuntu.

Пишување на “Zdravo narode!” за Android

Стандардно првото нешто кое го тестирате е “Zdravo narode!” апликација. За да креирате ваков супер едноставен модул за Android нема многу да се намачите, скоро сѐ е автоматски изгенерирано.

1. Од New менито на Eclipse изберете Android project и внесете ги вредностите за проектот како на сликата

Изберете Finish и проектот е креиран. Околу структурата на проектот и кодот во некој нареден пост. За да го извршите проектот изберете Run и во новиот дијалог изберете “Android application” со тоа автомтски се вчитува виртуелниот уред и вашата апликација се прикажува во неа.

За да го тестирате пакетот на вашиот телефон изберете десен клик над проектот и “Android Tools”->”Export Unsigned Application” со што се креира .APK датотека која што може да ја дистрибуирате.

Се гледаме на 17.02.2010 на наредната работилница за мобилни апликации. Доколку развивате апликации за Android и имате желба да споделите знаење со останатите заинтересирани слободно дојдете во КИКА.

Остваруваме, хаклаб КИКА!

Неколку дена се обидував да конфигурирам интернет и MMS на HTC Magic меѓутоа безуспешно, за среќа сè добро се заврши. На прв поглед изгледа прилично едноставно и лесно, сè што треба е да ги знаете точните поставки од операторот и работата е завршена. Така и (не) беше.

Додека користев Symbian оперативен систем на мојот претходен мобилен телефон поставките најчесто ги добивав автоматски од операторите за кои што сакав да користам интернет и MMS, во случајов не е така сè треба да се направи рачно. Дополнително кај Symbian оперативните системи конекцијата за MMS е постојано активна, а конекцијата за интернет ја активирате тогаш кога имате потреба од истата. Ова не е случај и кај Android оперативниот систем, тука двете конекции се активни постојано. За тие што користат месечни интернет пакети ова и не е толку значајно, меѓутоа останатите кои што користат интернет единствено кога им треба или едноставно сакаат да имаат контрола врз конекцијата оваа опција е неопходна.

Првата помисла кога имаме ваков проблем е рачно да го “згрешиме” името на APN-от за интернет и со тоа конекцијата за интернет е невалидна, а MMS опцијата си функционира без проблеми. Со мало пребарување стигнав до едноставна и мала апликација APNdroid која што го прави токму тоа, го менува името на сите дефинирани конекции (вклучувајќи ја и таа за MMS ). Во конфигурацијата постои опција “Keep MMS enabled” што е токму она што ни треба, да имаме постојано активен MMS и интернет конекција тогаш кога ќе ни затреба. Апликацијата прави разлика помеѓу дефинираните APN-и дали тие се користат за интернет или MMS преку полето “APN Type”. Дополнително достапен е и widget кој што може да го поставите на работната околина и со само еден допир врз истиот да активирате/деактивирате интернет, а додека MMS опцијата е постојано активна. (совршено )

За да го конгфигурирате вашиот Android телефон да користи интернет и MMS во мрежата на VipMK, од менито (важи за HTC Magic, претпоставувам е слично и за останатите Android базирани HTC телефони) одберете Settings->Wireless controls->Mobile Networks->Access Point Names, одберете ја опцијата “New APN”, потребно е да се креираат два посебни APN-и едниот за интернет и другиот за MMS.

Конфигурацијата за “internet” е следна:

Name: internet

APN: vipoperator

Proxy: <Not set>

Port: <Not set>

Username: vipoperator

Password: vipoperator

Server: <Not set>

MMSC: <Not set>

MMS Proxy: <Not set>

MMS Port: <Not set>

MCC: 294

MNC: 03

APN Type: default

Конфигурација за “mms”:

Name: mms

APN: vipoperator.mms

Proxy: <Not set>

Port: <Not set>

Username: vipoperator

Password: vipoperator

Server: MMS

MMSC: http://mmsc.vip.mk

MMS Proxy: 78.40.0.1

MMS Port: 8080

MCC: 294

MNC: 03

APN Type: mms

*Нема потреба да го исклучите телефонот, да ја извадите батеријата и СИМ картичката и да почекате 10 минути за интернетот и MMS-от да работат

** Тестирано на HTC Magic, APNdroid може да ја симнете од Android Market на вашиот мобилен телефон и истата е бесплатна.

“lshw” (Hardware Lister) е една од подобрите алатки што сум ги сретнал за добивање детални информации околу хардвер. Освен old school начинот на работа во терминал, за алатката постои и GUI напишано во GTK. Без разлика кој начин ќе го користите резултатот е ист, детален и квалитетен .
Со секоја инсталација на Ubuntu како основен пакет е инсталиран “lshw” што е доволно за да работите во терминал или да генерирате детален html извештај. Доколку сакате да го користите графичкиот интерфејс ќе мора да го инсталирате соодветниот пакет, за да го направите тоа во терминал напишете:

sudo apt-get install lshw-gtk

Користењето на “lshw” е прилично едноставно и лесно без разлика дали ќе користите терминал или графички интерфејс. Ако сакате сите информации да ги добиете во терминал едноставно извршете ја командата:

sudo lshw

со што ќе добиете комплетен извештај за целиот хардвер на системот. Нормално овај извештај е приличног голем и тешко (не и невозможно) се наоѓаат бараните информации, затоа наредбата прифаќа и некои аргументи со цел да го олесни читањето на информациите. Така на пример доколку конкретно не интересираат информациите за процесорот наредбата би била:

sudo lshw -C CPU

за информации околу оптичките уреди и хард дискот:

sudo lshw -C disk

и понатаму за сите останати уреди соодветно.

Интересна опција во овај old school начин на работа со алатката е креирањето на HTML извештај, процесот е брз, едноставен и што е најважно лесно прегледен за и детален:

sudo lshw -html > izvestaj.html

со што ќе се креира izvestaj.html датотека во директориумот каде што ја извршивте наредбата.

Од друга страна користењето е графичкиот интерфејс е многу едноставно и лесно:

sudo lshw-gtk

и сè што треба да направите е да кликате низ хиреархиското дрво на хардверот и ќе дојдете до саканата информација.

Ова е мојот прв текст за it.com.mk, онлајн верзијата на документот може да ја прочитате:

http://it.com.mk/index.php/Statii/Vodichi/Kako-do-Chromium-na-Ubuntu

во продолжение Ви ги објавувам и odt и pdf верзиите од документот кои може да ги користите според условите на лиценцатa.

Gnome-Art-NG (NextGen) е подобрена и сеуште развојна верзија на основниот Gnome-Art пакет кој може да го инсталирате со sudo apt-get install gnome-art. Со ова мало парче софтвер лесно ќе ја средите (дуздисате ) вашата Gnome работна околина. Софтверот ги превзема сите позадини, теми, икони, прозорци за најава и теми за подигнување од http://art.gnome.org/ и истите може да ги инсталирате или зачувате локално само со еден клик.  Интерфејсот е едноставен и разбирлив, со минимални опции за нагодување.

Мој предлог во нагодувањата е да ја промените патеката каде се зачувуваат додатоците што ги симнувате, тоа нека биде некој директориум сместен во директориумот на вашиот корисник на пример /home/user/gnomeartng во спротивно тие ќе се зачувуваат во /user/share/gnomeartng.

За корисниците на Ubuntu има готови .deb пакети:

• gnomeartng-0.7.0-hardy.deb
• gnomeartng-0.7.0-intrepid.deb
• gnomeartng-0.7.0-jaunty.deb

За сите останати:

http://prdownload.berlios.de/gnomeartng/gnomeartng-0.7.0.tar.gz